"O, jij brutale trut!" riep Irina Viktorovna luid en woedend, met een bittere frons op haar gezicht.
Haar hand schoot omhoog naar Natasha's hoofd, en een harde klap op haar achterhoofd klonk als een schot aan tafel. Natasha schrok en liet haar lepel op haar bord vallen. Dit was niet het eerste conflict met haar schoonmoeder, maar het was wel de eerste keer dat het tot een mishandeling was gekomen.
Irina Viktorovna beschouwde haar schoondochter als een waardeloos persoon. Omdat ze haar hele leven als magazijnmedewerkster in een groentemagazijn had gewerkt, te midden van drinkers en ex-gevangenen, zag Irina Viktorovna haar schoondochter als een "dame" die ze diep verafschuwde.
Mogelijk gemaakt door
Uitsluitend ter illustratie.
Deze houding werd vooral gevoelig toen haar zoon zijn baan verloor en de huur niet meer kon betalen – toen trokken ze bij haar in. Vanaf dat moment begon het echte geduld…
Natasha probeerde het bij te leggen met haar schoonmoeder, maar toen haar man, die ze eerst zo lief had, voor zijn moeder begon te zorgen en zelf geleidelijk aan een tiran werd, begon ze erover na te denken om aan deze hele situatie te ontsnappen.
En nu heeft Irina Viktorovna zelf haar de oplossing aanbevolen.
Daarvoor was Natasha boos geworden op Volodya – hij stond weer eens met een onverschillig gezicht voor haar. De soep, waar hij iets over zijn werk aan het vertellen was, was per ongeluk op de grond gevallen.
"Ruim het nu zelf allemaal op!" schreeuwde Natasha met een trillende stem.
Op dat moment sloeg Irina Viktorovna haar schoondochter met al haar kracht.
Toen Volodya de uitdrukking op het gezicht van zijn vrouw na de klap zag, barstte hij plotseling in luid lachen uit en zei, zich tot zijn moeder wendend:
Uitsluitend ter illustratie.
– Mam, je bent echt een heldin! Kijk haar nou eens! Het is net een komedie! Natasha, jij bent net een bang kippetje dat van zijn hok is verjaagd!
– Nou, je zou huilen! Net als een klein meisje! – riep Volodya haar na en greep naar de afstandsbediening van de tv.
Hij deed niet eens een poging om haar tegen te houden of te vragen wat er gebeurd was – het kon hem niets schelen.
'Als hij terugkomt, laat hem dan de soep opruimen,' zei hij.
“Mam, ga absoluut niet in de buurt van die plas! Laat Natasha het zelf maar oplossen.”
'Je hebt gelijk, zoon,' antwoordde Irina Viktorovna.
– Ze is nog jong, te beïnvloedbaar… Deze jongedame is altijd rijk geweest . Laat haar genieten, laat haar settelen – ze heeft geen keus. En hoor je me: laat haar je niet nog meer pijn doen! Begrepen? Er moet een leider in het gezin zijn – een man!
Een uur later was Natasha inderdaad terug. Ze was kalm en beheerst.
De volgende ochtend kregen Volodya en zijn moeder een onverwachte verrassing.
Volodya werd zoals gewoonlijk laat wakker, rekte zich uit en liep naar de keuken, dromend van een kop koffie en iets lekkers. Maar zodra hij zijn ogen opendeed, zag hij dat de woonkamer leeg was.
– Mam! Wat, probeer je de meubels te verplaatsen? Waar is mijn horloge? Waar is mijn laptop? En waar is Natasha eigenlijk?
– Welke klok, jongen? Wat is er aan de hand?
— De klok op het nachtkastje is weg! Geen laptop! Zelfs geen telefoon!
"Mam, ik snap er helemaal niets van! Waar zijn al mijn spullen gebleven?!" schreeuwde Volodya, die al in paniek raakte.
'Zijn we misschien ontslagen?' vroeg Irina Viktorovna, terwijl ze bleek werd. 'Hoe kunnen we dit overleven?!'
Uitsluitend ter illustratie.
Ze had er geen moment aan gedacht dat Natasha misschien zelf was vertrokken. Ze dacht dat haar schoondochter misschien even brood was gaan halen of het vuilnis buiten had gezet. Ze vonden een briefje netjes op de keukentafel, onder een vaas met bloemen.
Volodya las hardop voor:
“Ik heb jullie beiden lange tijd getolereerd, maar ik ben geen slaaf of speelgoed om mee te klappen. Wat ik heb aangenomen is de betaling voor alles wat jullie me hebben aangedaan. Ik wil niet langer bij je wonen, Vova. Je bent compleet veranderd sinds je bij je moeder bent ingetrokken. Zoek me niet op – ik zal zelf de scheiding aanvragen. Natasha.”
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
