Tom waste de afwas en ging aan de kleine keukentafel zitten. Het appartement was eenvoudig, maar het was er altijd warm en uitnodigend geweest.
Hij zuchtte.
"Het ziet er niet naar uit dat het pensioen voor Kerstmis wordt uitbetaald," zei hij bedroefd. "Misschien kunnen we zelfs geen cadeautjes kopen voor de kleinkinderen."
Maria zat tegenover hem met een bezorgde blik op haar gezicht.
'Ik heb nog maar zo'n twintig dollar over,' gaf ze toe. 'En het is vandaag al de negenentwintigste. Mijn pensioen komt pas over twee weken.'
Tom bleef kalm.
'We redden het wel,' zei hij zachtjes. 'We kopen gewoon voor elk kleinkind een lekkere chocoladereep. En ook eentje voor onze dochter, want zij is dol op chocolade.'
Maria schudde haar hoofd.
“Zelfs goede chocolade is tegenwoordig duur.”
Ze stond op en wierp een blik op het kleine kruisje dat aan de muur hing.
'Heer, help ons alstublieft door deze moeilijke dagen heen,' fluisterde ze.
Het is belangrijk dat u uw geld terugkrijgt
Het leven was de laatste tijd inderdaad zwaar geweest.
Hun dochter had vier kinderen, en hoewel zij en haar man lange dagen werkten, was er altijd weinig geld. Maria en Tom hielpen door op de kinderen te passen wanneer ze konden.
Na het ontbijt ging Tom even liggen vanwege zijn pijnlijke rug. Maria bracht nog een vuilniszak naar buiten.
Sneeuwvlokken dwarrelden langzaam door de lucht.
Toen ze weer bij de afvalcontainers aankwam, stopte er nog een busje.
Twee mannen stapten naar buiten en laadden verschillende spullen uit: een metalen bedframe, een zak met oude kleren en nog een antieke fauteuil. Ze zetten alles bij de containers en vertrokken net zo snel als het eerste paar.
Maria bekeek de tweede stoel aandachtig.
'Het is eigenlijk heel stevig,' dacht ze. 'De stof is wel vies, maar die is makkelijk te vervangen.'
Ze raakte de brede armleuningen aan.
“Tom zou het geweldig vinden om hierin te zitten.”
Nadat ze zich opnieuw met moeite naar boven had gesjouwd, duwde ze de appartementdeur open.
Tom keek verbaasd.
“Nog een schat uit de vuilnisbak?”
'Kijk eens hoe stevig het is,' zei Maria trots. 'Als we het eenmaal hebben gerepareerd, is het perfect voor je rug.'
“Waar heb je het gevonden?”
“Bij de afvalcontainers. Een paar mannen hebben het daar neergezet en zijn weggereden.”
Tom haalde zijn schouders op.
“Nou, laten we eens kijken wat we ermee kunnen doen.”
Hij droeg de stoel naar de woonkamer en begon de oude bekleding te verwijderen.
'Het is vreemd gebouwd,' mompelde hij. 'Een stevig frame... maar de constructie is ongebruikelijk.'
Hij verwijderde de stof van de rugleuning en begon vervolgens aan de zitting te werken.
Plotseling stopte hij weer.
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
