Telkens als haar man thuiskwam van een zakenreis, trof hij haar aan terwijl ze de lakens aan het wassen was.
Het bed zag er altijd schoon uit, maar toch waste ze het en op een dag veranderde zijn stille nieuwsgierigheid in hartzeer.
Nadat Ethan Parker was gepromoveerd tot regionaal manager bij een bouwbedrijf in Seattle, kreeg hij een overvolle agenda. Wat begon als korte zakenreizen, duurde al snel weken voordat hij van huis weg was. Elke keer dat hij hun knusse huis in Portland verliet, zwaaide zijn vrouw Lily hem uit met een vriendelijke glimlach en een knuffel op de veranda – nooit een klacht, nooit een zucht.
Maar iets aan haar gewoontes begon hem te irriteren. Zonder uitzondering, elke keer als hij thuiskwam, was ze de lakens aan het schrobben, ook al leek het bed onaangeraakt en rook het naar lavendel.
Hij vroeg, half grappend: "Je hebt een zwak voor schoon beddengoed, hè? Ik was de hele week weg en niemand heeft in dat bed gelegen."
Lily glimlachte zwakjes en sloeg haar ogen neer.
'Ik slaap beter op schone lakens,' mompelde ze. 'Bovendien... ze worden een beetje vies.'
'Vies?' dacht Ethan. *Hoezo?* Hij was niet thuis geweest. Het ongemakkelijke gevoel sloop binnen als een koude tocht door een kier in het raam. Die nacht kon hij niet slapen – beelden van verraad flitsten achter zijn gesloten ogen.
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
