Wat wil je?
Ik keek hem strak aan.
“Ik wil dat dit huis niet langer jouw podium is. En ik wil elk nummer zien. Vandaag. Nu.”
Zijn ademhaling stokte.
Toen zei hij met trillende stem:
“Als je alles ziet… zul je me verlaten.”
Deel 3
Ik heb niet meteen geantwoord.
Die zin – “je gaat me verlaten” – was geen liefde. Het was angst om de controle te verliezen.
Ik liep naar de koelkast en raakte het slot met mijn vingertoppen aan.
'Dit,' zei ik, 'is niet geplaatst door een man die beschermt. Het is geplaatst door een man die denkt dat hij de eigenaar is.'
Javier keek me zwijgend aan.
“Valeria, ik…”
'Genoeg,' onderbrak ik.
Ik ging terug naar de tafel en wees naar de telefoon.
“Open je internetbankieren. Laat me alles zien. Als je dit echt wilt oplossen, begin dan met eerlijk te zijn.”
Hij ging weer zitten, verslagen.
Zijn vingers trilden terwijl hij het wachtwoord intypte. Ik observeerde elke beweging – niet uit nieuwsgierigheid, maar uit zelfverdediging.
Overboekingen. Leningen. Achterstallige betalingen. Een lijst met absurde geheime aankopen.
Maar het ergste was dat er maandelijks een bedrag werd gestort op een rekening op naam van een vrouw:
Lucía Moreno.
Javier haalde scherp adem.
“Het is niet wat je denkt.”
Ik keek hem kalm aan – zo kalm dat het me zelfs bang maakte.
'Wat is er dan aan de hand, Javier? Je hebt de koelkast op slot gedaan om 'geld te beheren', maar je stuurt Lucía geld alsof zij je prioriteit is.'
Hij bedekte zijn gezicht.
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
