De kleinzoon duwde zijn grootmoeder in het meer, zich er volledig van bewust dat ze niet kon zwemmen en doodsbang was voor water, puur als grap. De familieleden stonden eromheen te lachen en niemand had kunnen vermoeden wat deze vrouw zou doen zodra ze weer uit het water was.

De kleinzoon stond aan de rand van de pier, glimlachend alsof hij op het punt stond iets onschuldigs te doen.

— Oma, weet je nog dat je zei dat je niet kon zwemmen en het altijd al wilde leren?

Ze schoof nerveus haar hoofddoek recht en keek naar het water. Het meer leek donker en koud.

— Ja, dat heb ik gedaan. Maar ik ben bang voor water. Heel erg bang. Maak geen grapjes zoals die.

— Hou op met dat drama, — lachte de negentienjarige kleinzoon. — Je maakt jezelf alleen maar druk.

Ze deed een stap achteruit, maar hij was sneller. Een lichte duw in haar rug – en ze verloor haar evenwicht. Ze viel, raakte het water en verdween even onder het oppervlak.

Toen ze dichterbij kwam, was er echte angst in haar ogen te lezen.

— Help… ik kan niet… — haar stem brak.

Ze probeerde zich vast te grijpen aan de planken van de pier, maar haar handen gleden weg op het natte hout. Haar kleren trokken haar naar beneden, haar ademhaling stokte. Ze spartelde, slikte water in en verdween weer onder water.

Ze stonden te lachen op de pier.

— Film het, film het, dit is episch, — zei haar schoondochter, terwijl ze haar telefoon omhoog hield.

— Oma, wauw, actrice van het jaar! — riep de tweede kleinzoon.

Haar eigen zoon stond aan de zijkant en glimlachte scheef.

— Ze probeert ons gewoon bang te maken, ze wil aandacht, — zei hij zo kalm alsof hij het over slecht weer had.

Ze dook weer onder water en even was het stil. Maar toen ze hoestend bovenkwam, begon het gelach weer.

— Oké, genoeg van dat circus, klim er nu maar uit, — zei de schoondochter geïrriteerd.

Niemand stak een hand uit.

Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.